Videon bittiğinde izleyici kanalında mı kalıyor, yoksa rakibine mi kayıyor? End screen, kart ve akıllı açıklamayla o saniyeyi nasıl kendine çevireceğini anlatıyoruz.
Yazının ana bölümleri ve iç bağlantıları.
Bir videonun en kritik anı çoğu zaman ortasında değil, tam bitişindedir. İzleyici son cümleyi duyar, ekran kararmaya başlar ve YouTube hemen bir karar bekler: bu kişiyi senin başka bir videona mı taşısın, yoksa rakibinin önerisine mi bıraksın? İşte o iki üç saniyede end screen, kart ve açıklama devreye girer. Bunları boş bırakırsan o izleyiciyi resmen kapıdan uğurlamış olursun.
End screen, videonun son 5 ila 20 saniyesinde ekrana yerleşen tıklanabilir öğedir: bir sonraki videon, bir oynatma listen, abone ol butonun ya da onaylı bir dış bağlantı. İzleyici videoyu bitirme noktasına geldiğinde gözü zaten ekrandadır; yani harekete geçmeye en yakın olduğu andır.
Kart ise videonun herhangi bir saniyesinde sağ üstte beliren küçük "i" simgesidir. Tıklayınca bir video, liste ya da anket açılır. End screen kapanışı yönetir; kart ise video akarken "bu konuyu şu videoda anlatmıştım" demenin sessiz yoludur. İkisini birbirine karıştırma: biri sonu kurtarır, diğeri ortayı zenginleştirir.
End screen'de en sık yapılan hata, dört öğeyi birden ekrana doldurmaktır. İzleyici dört kutu görünce hiçbirine tıklamaz; karar yorgunluğuna düşer. İki öğe çoğu zaman en iyisidir: solda bir sonraki video, sağda abone ol butonu. Gözün doğal akışı soldan sağa olduğu için asıl tıklamasını istediğin videoyu sola koy.
Videonu çekerken end screen için fiziksel bir boşluk bırak. Son cümleni söylerken kameraya "şimdi şunu da izle" deyip o öğenin geleceği köşeyi elinle gösterirsen tıklanma belirgin biçimde artar. Boş bir ekrana yapıştırılmış öğe, anlatımına yedirdiğin öğeden çok daha az iş yapar.
Kart yerleşiminde ise zamanlama her şeydir. Kartı videonun başına koyarsan kimse henüz gitmek istemez. "Bunu daha önce anlatmıştım" dediğin tam saniyeye koyarsan, merak en yüksekken tıklanır. Bir videoya beş kart sıkıştırma; bir, en fazla iki tane, doğru anda yeter.
End screen'de "en son yüklenen video" seçeneği kolaydır ama çoğu zaman yanlıştır. YouTube'a otomatik seçtirmek yerine, biten videoyla konu olarak akraba olan videoyu elle seç. Az önce kek tarifi izleyen birine vlog yerine başka bir tarif önerirsen, devam etme ihtimali çok daha yüksek olur.
Gerçek güç ise oynatma listelerinde saklı. Tek bir video önerdiğinde izleyici onu da bitirip durabilir. Ama end screen'i bir oynatma listesine bağlarsan, bir video bittiğinde sıradaki kendiliğinden başlar ve izleyici farkına varmadan üç dört video içeri girer. Konuya göre kurduğun listeler, kanalını "tek videoluk" bir durak olmaktan çıkarıp bir oturum makinesine çevirir.
Açıklama kutusunu kimse okumuyor sanılır ama YouTube okur. İlk iki satır hem aramada hem de "daha fazla" tıklanmadan önce görünen kısımdır; videonun ne hakkında olduğunu doğal cümlelerle, anahtar kelimeyi zorlamadan buraya yerleştir. Anahtar kelimeleri üst üste dizen bir açıklama spam gibi durur ve kimseyi ikna etmez.
Açıklamanın gövdesinde videonun değerini bir iki cümleyle özetle, sonra ilgili videolarına ve oynatma listelerine bağlantı ver. Bu bağlantılar hem izleyiciye yol gösterir hem de kanal içi geçişi besler. Doğru başlığı bulmakta zorlanıyorsan Youtop.ai başlık skoru aracı ile açıklamanın ilk satırını da test edebilirsin; çünkü o satır çoğu zaman başlığın bir uzantısı gibi çalışır.
Uzun videolarda bölümler, izleyiciyi kaybetmemenin en sessiz silahıdır. Açıklamaya 00:00 ile başlayan zaman damgalı bir liste koyduğunda YouTube videoyu otomatik olarak bölümlere ayırır ve bunları ilerleme çubuğunda gösterir. İzleyici aradığı kısma atlayabildiği için videoyu tamamen kapatmak yerine içeride dolaşır.
Bölümleri merak uyandıracak şekilde adlandır. "Giriş, Bölüm 1, Bölüm 2" yerine "En çok yapılan hata", "Asıl numara burada" gibi başlıklar koyarsan, izleyici o bölüme atlamak için kalır. İlk bölümü mutlaka 00:00'dan başlat, yoksa YouTube bölümleri hiç görmez.
YouTube tek bir videonun izlenme süresine değil, senin videonla başlayan oturumun toplam uzunluğuna bakar. Yani biri senin videondan girip ardından üç video daha izlerse, bu üçü başka kanaldan bile olsa sistem senin videonu "oturum başlatan" iyi içerik olarak görür. End screen ve kartların asıl işi budur: oturumu kanalının içinde uzatmak.
Bir sonraki videoyu, listeyi ve açıklama bağlantılarını birbirine bağladığında izleyici kanalında zincirleme bir yolculuğa çıkar. Bu zincir uzadıkça YouTube videolarını daha çok kişiye gösterir. İzleyicinin kanalında ne kadar kaldığını ve nerede kopup gittiğini görmek için Youtop.ai panelini açıp retention eğrini incele; düşüşün end screen öncesinde mi yoksa videonun ortasında mı olduğunu görürsen nereye müdahale edeceğini bilirsin.
Her yüklemeden önce kendine üç soru sor. Bu videonun sonunda izleyiciyi nereye gönderiyorum? Açıklamanın ilk iki satırı videoyu gerçekten anlatıyor mu? Uzun videoysa bölümlerim var mı ve adları merak uyandırıyor mu? Bu üçünü her seferinde doğru kurarsan, hiç yeni içerik üretmeden bile kanalının toplam izlenme süresi yukarı doğru kayar.
End screen, kart ve açıklama pırıltılı işler değil ama tam da bu yüzden çoğu kişi atlar. Sen atlamazsan, her videon bir sonrakine kapı açar ve izleyici kanalından çıkmak için bir neden bulamaz.